تعریف بیمه

بيمه پيمانی است که بر پايه‌ آن شرکت بيمه (بيمه‌گر) تعهد می‌کند در برابر مقدار پولی که فرد يا شرکت ديگری (بيمه‌گذار) به او پرداخت می‌کند، زيان وارد شده به بيمه‌گذار را در پی رويدادی ناخواسته جبران کند. پولی را که بيمه‌گذار به بيمه‌گر می‌پردازد، حق بيمه و آنچه را که بيمه می‌شود، موضوع بيمه می‌نامند.

ميزان حق بيمه بر پايه‌ حساب احتمالات تعيين می‌شود و موضوع بيمه و شرايط آن نيز در سند نوشتاری به نام بيمه‌نامه می‌آيد. پيشينه‌ بيمه به دوران باستان باز می‌گردد و خاستگاه بيمه‌ بهداشت را بايد در تمدن اسلامی جستجو کرد.

*بیمه = سرمايه‌گذاری برای آرامش

ميزان حق بيمه بر پايه‌ حساب احتمالات تعيين می‌شود. برای نمونه، فرض کنيد صاحبان 100 هزار خانه به يک شرکت بيمه قرار داد بيمه‌ آتش‌سوزی ببندند و از آن خانه‌ها تنها هزار خانه آتش بگيرد و آسيب ببيند. شرکت به ميزان آسيب وارد شده به آن هزار خانه، به صاحبان آن‌ها پول می‌پردازد. اما به صاحبان 99 هزار خانه‌ ديگر که آتش نگرفته‌اند پولی نمی‌دهد. اين پول هم از حق بيمه‌ای به دست می‌آيد که صاحبان خانه‌ها طی سال به آن شرکت پرداخته‌اند و آرامش را به خانه‌ خود آورده‌اند.

شرکت‌های بيمه سرمايه‌ای را که از بيمه‌گذاران دريافت می‌کنند در کارهای بازرگانی و خدماتی وارد می‌کنند تا از پس هزينه‌های ناشی از زيان‌های بزرگ، مانند سقوط هواپيما، غرق شدن کشتی، سيل، زمين‌لرزه و آتش‌سوزی‌های گسترده برآيند. البته، بيش‌تر آن‌ها قراردادهايی را به شرکت‌های بيمه‌ای بزرگتر و گاهی شرکت‌های بين‌المللی می‌بندند و به آنان حق بيمه پرداخت می‌کنند. بنابراين، آن‌ها با بيمه کردن مردم برايشان آرامش می‌آورند و خود با بيمه کردن بخشی از سرمايه‌ خود در شرکت‌های ديگر به آرامش دست می‌يابند.

*تاريخ بيمه

تاریخچه بیمه – همه‌ قوم‌ها و تمدن‌های کهن کوشيده‌اند به شيوه‌ای زيان‌های رسيده به خود را کاهش دهند. از زمان‌های دور مردم جواهر و چيزهای ارزشمند خود را برای روزهای گرفتاری نگهداری می‌کردند و هنوز هم چنين شيوه‌ای وجود دارد. گاهی چيزهای با ارزش را به پرستشگاه‌ها می‌سپردند و در برابر نگهداری از آن‌ها نيز هزينه‌ای پرداخت می‌کردند. چنين شيوه‌ای در بين سومری‌ها و بابلی‌ها وجود داشته است. اما پس‌انداز کردن همواره شيوه‌ی مناسبی نبود، چرا که گاهی يورشگران به چپاول پرستشگاه‌ها دست می‌زدند. هم‌چنين، تاراج بازرگانان و غرق شدن کشتی‌ها در دريا همواره وجود داشت.

بازرگانان چينی برای پشتيبانی از يکديگر از خطر نابودي کشتی‌های باری در طوفان‌ها يا دزدی‌های دريايی يا هر رويداد ناگوار ديگری که در دريا رخ دهد، بارهايشان را بين چند کشتی پخش می‌کردند و چنين می‌انديشيدند که اگر يک کشتی در يک روز غرق شود يا آسيب ببيند، همه‌ی کشتی‌هايی که در چند روز به دريا می‌روند، همگی آسيب نخواهند ديد. آن‌ها با اين کار از زيان ناشی از غرق شدن کشتی‌ها يا دزديده شدن کالاهايشان می‌کاستند.

اما به نظر می‌رسد بابلی‌ها، که در بانکداری نيز پيشتار بودند، شيوه‌ بهتری برای بيمه کردن بازرگانان پيدا کرده بودند. بر پايه‌ سندهايی نوشتاری که از آنان بر جای مانده است، اگر بازرگان بابلی برای خريد کالا يا هزينه‌های کشتی از بانک‌داران بابلی وام می‌گرفت و کالاهايش را می‌دزديدند يا رويداد ناخواسته‌ ديگری پيش می‌آمد، بازرگان چيزی پرداخت نمی‌کرد. چرا که بهره‌ی بالا، که گاه بيش از 25 درصد بود، در واقع حق‌بيمه‌ای بود که بازرگانان بابلی می‌پرداختند. قانون اين شيوه از بيمه در استوانه‌ قانون حمورابی نيز آمده است.

5 نکته در ترکیب عکس

فينيقی‌ها، که کشتی‌هايشان در دريای مديترانه به جابه‌جايی کالا می‌پرداختند، بيمه‌ کردن را از مردمان بابلی ياد گرفتند. آن‌ها برای بيمه کردن کشتی‌های خود نيز بيمه داشتند و برخي پژوهشگران نوشته‌های آن‌ها را کهن‌ترين سندهای بيمه‌ دريايی می‌دانند. بيمه‌ دريايی را يونانی‌ها و رومی‌ها از فينيقی‌های آموختند. سپس بازرگانان ايتاليايی در سده‌های ميانه (قرون وسطی) به اين گونه از بيمه روی آوردند و بندرهای ونيز، لمباردی و جنوآ در ايتاليا از مرکزهای اصلی بيمه‌ دريايی در اروپا شد.

ايتاليايی‌ها بيمه‌ دريايی را به انگلستان بردند. سپس در آغاز سده‌ هفدهم ميلادی بازرگانان انگليسی و کشتی‌داران در کافه‌ای به نام لويدز در نزديکی بارانداز لندن گرد هم آمدند. آن‌ها هم‌پيمان شدند تا در سود و زيان يک سفر دريايی با هم سهيم باشند. خطر رويدادهای ناخواسته برای برخی از آن افراد بيش‌تر بود، چرا که بار بيش‌تری داشتند يا بار آن‌ها ارزشمندتر بود. از اين رو، آن‌ها بايد هزينه‌ بيش‌تری پرداخت می‌کردند و در واقع بار خود را از اين راه بيمه می‌کردند. آن‌ها از پايه‌گذاران بنياد بيمه‌ لويدز شدند که مهم‌ترين مرکز بيمه‌ دريايی شد. اين بنياد اکنون نيز به کار بيمه می‌پردازد و يکی از بنيادهای مشاوره و پژوهش‌های بيمه جهان است.

جداي بيمه‌ دريايی، بيمه‌های ديگری نيز در جهان باستان وجود داشته است. برای نمونه، بر پايه‌ نوشته‌های جاحظ، نويسنده‌ عرب که کتاب‌هايی پيرامون تاريخ باستانی ايران نوشته است، دولت‌های باستانی ايران از خانواده‌هايی که در آيين جشن‌های نوروز هديه‌ای به ارزش 10 هزار درهم يا بيش‌تر به پادشاه می‌دادند، در رويدادهای ناخواسته و گرفتاری‌های مالی پشتيبانی می‌کرد. او در کتاب التاج فی اخلاق الملوک چنين آورده است:

” … اگر ارزش هديه‌ها به ده‌هزار درهم رسيد آن را در ديوان ويژه بنويسند و اگر در طی سال اتفاقی برای هديه‌دهنده رخ دهد که نيازمند کمک گردد، مانند اين که بليه‌ای بر او برسد يا ساختمانی بسازد يا مهمانی بزرگ و وليمه‌ای بدهد يا پسر زن دهد يا دختر به شوی فرستد و هديه‌ او ده هزار درهم بوده، دو برابر آن را به عنوان کمک به او بدهند. ولی اگر هديه‌ او چيز کوچکی بوده، مانند پيکانی يا سيبی يا ترنجی و مانند آن‌ها، بر شاه است که در هنگام نيازمندی او به اندازه‌ای که اخلاص و وفاداری هديه‌دهنده مقتضی آن و خيلی بيش از اندازه‌ هديه‌ او باشد، او را پاداش دهد. و اگر کسی از اين افراد در هنگام نيازمندی کمکی به او نمی‌رسيد، وظيفه داشته است که آن را به ديوان اطلاع دهد و از زنده نگه‌داشت اين آيين غفلت نکند.”

از جمله بيمه‌هايی که در روزگار گذشته به‌ويژه در سرزمين‌های اسلامی وجود داشته، بيمه‌ بهداشت است. در روزگار شکوفايی تمدن اسلامی بيمارستان‌های پيشرفته‌ای در شهرهای گوناگون، به‌ويژه ری، فيروزآباد، نيشابور، سيستان، اصفهان، مرو، خوارزم، بغداد، قاهره، فسطاط، دمشق و فاس، بنيان‌گذاری شده بود که هزينه‌ آن‌ها، از دستمزد پزشکان و کارکنان تا هزينه‌ دارو و غذا، را دولت می‌پرداخت يا در بيش‌تر جاها از موقوفه‌ها پرداخت می‌شد. در آن زمان معمول بود که با بنای هر بيمارستان، به اندازه‌ کافی موقوفه برای هزينه‌های آن در نظر می‌گرفتند.

داشتن سه عنصر مهم در عکاسی

بيمارستان عضدی بغداد، که به فرمان عضدالدوله‌ی ديلمی ساخته شد و محمد بن زکريای رازی به رياست آن برگزيده شده بود، از پيشرفته‌ترين بيمارستان‌های آن زمان بود. در آن بيمارستان حتی پس از اين که بيمار از بيمارستان مرخص می‌شد، هزينه‌ زندگی او برای شمار روزهايی که بنا به تشخيص پزشک بايد استراحت می‌کرد، از سوی بيمارستان پرداخت می‌شد تا بار ديگر بيماری او بازنگردد و هزينه‌ای به بيمارستان تحميل نشود.

*بيمه‌های نوين

بیمه های نوین – گرچه نخستين بيمه‌ها برای کشتی‌ها باری پی ريزی شده بود، بازرگانان بر آن شدند که در خطرهای ديگر، مانند آتش‌سوزی نيز با هم شريک شوند. نخستين شرکت بيمه آتش‌سوزی در سال 1667 ميلادی، پس از آتش‌سوزی بزرگی که در لندن رخ داد و نزديک 130 هزار خانه را ويران کرد و 100 هزار نفر بی‌خانمان برجای گذاشت، بنيان‌گذاری شد.

سپس، نخستين شرکت بيمه‌ آمريکايی با مشارکت فروشگاه‌داران در سال 1735 برای پشتيبانی از يکديگر در برابر آتش گرفتن ساختمان‌های چوبی‌شان به وجود آمد. آن شرکت تنها 5 سال دوام آورد. سپس در سال 1752 بنجامين فرانکلين شرکت بيمه‌ آتش‌سوزی را در فيلادلفيا بنيان‌گذاری کرد. آن شرکت به صورت شرکت بيمه‌ آمريکا شمالی باقی ماند و هنوز هم مرکز اصلی آن در فيلادلفيا است.

پيامدهای پس از جنگ جهانی دوم به گسترش بيمه‌های اجتماعی انجاميد. بين سال‌های 1880 تا 1890 برنامه‌ بيمه‌ اجتماعی در آلمان اجرا شد تا برنامه‌ سوسياليست‌ها را خنثی کند. آن بيمه شامل بيمه‌ حوادث ناشی از کار، بيمه‌ بی‌کاری، بيمه‌ از کار افتادگی و سالمندی بود. در انگلستان نيز هنگامی که قانون بيمه‌ ملی به سال 1911 به تصويب رسيد، قانونی گذاشته شد تا کارگران در برابر بيماری، بی‌کاری و پيری بيمه شوند. گسترش شهرنشينی و رشد و گسترش صنايع، تمرکز کالا در انبارها در سده‌ بيستم ميلادی باعث زياد شدن خطر و ضرورت توسعه‌ بيمه‌های گوناگون شد.

عکاسان بیمه می‌شوند

خانه عکاسان ایران برای نخستین بار در ایران با همکاری بیمه s.o.s هنرمندان عکاس کشور را بیمه تکمیلی می‌کند.به گزارش ایرنا به نقل از حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی، با توجه به حادثه ساز بودن فضای عکاسی و نبود امنیت شغلی در این حرفه، خانه عکاسان ایران برای نخستین بار به منظور ایجاد شرایط شغلی بهتر برای شاغلان و فعالان این رشته که به صورت حرفه‌ای فعالیت هنری دارند، با همکاری بیمه s.o.s ،عکاسان را بیمه تکمیلی می‌کند.

بیمه عکاسی خانه عکاسان ایران افزون بر استادان رشته عکاسی، شامل عکاسانی که تاکنون در دو نمایشگاه داخلی یا خارجی به صورت گروهی یا انفرادی پیش از سال 88 حضور داشته‌اند،‌ اعضای انجمن‌های رسمی عکاسی و هنرمندانی که موفق به دریافت جایزه از مسابقات عکاسی داخلی و خارجی شده‌اند، ‌دانشجویان عکاسی و نیز شاغلان آزاد یا دولتی در رشته‌های عکاسی نیز می‌شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *